افزایش طول عمر مفید در گاوهای شیری ارتباط نزدیکی با رفاه و سلامت آن‌ها دارد که ممکن است تحت تأثیر عوامل تنش‌زا تهدید شود. مکانیسم‌هایی که تنش را کنترل می‌کنند با اثرگذاری بر دو سیستم محور HPA و اعصاب سمپاتیک پاسخ‌های فیزیولوژیکی لازم را توسط گلوکوکورتیکوئیدها و کتکولامین‌ها ایجاد می‌کنند. این ترکیبات با ایجاد تغییراتی در تولید لمفوسیت‌ها و سایتوکین‌ها، می‌توانند باعث سرکوب سیستم ایمنی شوند. ضعف ایمنی توانایی گاو در مبارزه با عفونت‌های مختلف را کم و احتمال بروز بیماری و در نهایت حذف گاو را افزایش می‌دهد. گاها عملکرد ضعیف دامداران، جداسازی گوساله از مادر، بهداشت ضعیف، ناهنجاری‌های متابولیکی، سخت‌زایی، بدرفتاری با گاو و عواملی دیگر از این دست، زمینه را برای ایجاد تنش مهیا می‌سازد. این مسئله لزوم شناسایی، بررسی و کنترل عوامل تنش‌زا را ایجاد می‌کند.