در این شماره از نشریۀ علمی-ترویجی (حرفه‌ای) دامِستیک، به پای صحبت‌های جناب آقایان نظر جعفربیگی و عباس جعفربیگی، کارآفرینان موفق استان ایلام در صنعت مرغداری و تولید خوراک دام و طیور، می‌نشینیم. کارآفرینانی که مجموعه‌ای از موفقیت‌ها را در ابعاد مختلف در کارنامۀ خود دارند.
آقایان نظر و عباس جعفربیگی به ترتیب متولد سال‌های 1360 و 1364 در استان ایلام هستند و مسیری پربار و تأثیرگذار در عرصۀ کارآفرینی را پیموده‌اند. از همان دوران مدرسه، همراهی با پدرشان در کارهای عملی، زمینه‌ساز ورود آن‌ها به این صنعت شد. بعد از فارغ‌التحصیلی در مقطع کارشناسی و با تکیه بر پس‌انداز شخصی و پشتوانۀ خانوادگی، نخستین واحد مرغداری را خریداری کردند و با گام‌هایی استوار، مجموعة فارم‌ها و سپس کارخانجات تولید خوراک دام و طیور را توسعه دادند. آقایان جعفربیگی با درکی عمیق از نیازهای واقعی این صنعت، اقدام به راه‌اندازی یک واحد تولیدی پیشرفته برای تولید خوراک پلت‌شدة طیور و همچنین خط تولید کنسانتره نموده‌اند. آقای نظر جعفربیگی همچنین عضو هیئت‌مدیرة یک واحد تولیدی خوراک دام نیز می‌باشند. هدف اصلی این سرمایه‌گذاری، نه‌تنها افزایش چشمگیر کارایی مصرف خوراک از طریق بهینه‌سازی فرمولاسیون و بهبود عملکرد نهاده‌های کلیدی همچون ذرت و سویا، بلکه ارتقای یکپارچگی در کل زنجیرۀ تولید خوراک بوده است. در این مسیر، مزایای فنی پلت کردن خوراک -از جمله بهبود یکنواختی، کاهش جداسازی اجزا، افزایش مصرف خوراک و ارتقای قابل ‌توجه شاخص‌های تغذیه‌ای و عملکردی گله- به وضوح مشاهده شده است. این اقدامات منجر به بهبود مستمر ضریب تبدیل غذایی، کاهش تلفات در گله‌ها و افزایش کلی بهره‌وری تولید شده است. به گفتۀ آن‌ها، ترکیب تولید دان پلت و کنسانتره توانسته است در واحدهای تحت مدیریت، گامی مؤثر در افزایش کارایی مصرف خوراک و بهبود سلامت گله بردارد. افزون بر دستاوردهای فنی و تولیدی، این مجموعۀ کارآفرینانه توانسته است زمینۀ اشتغال‌زایی پایدار را در سطح استان خود فراهم آورد و ظرفیت اقتصادی و تولیدی قابل‌ توجهی ایجاد کند. برادران جعفربیگی ضمن اشاره به چالش‌ها و فرصت‌های پیشِ روی این صنعت -از جمله دشواری‌های ناشی از حذف ارز ترجیحی، نقش واسطه‌ها و ضرورت دخالت مستقیم شرکت پشتیبانی امور دام- بر اهمیت حیاتی نوآوری مستمر، سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه، به‌روزرسانی دانش فنی، و ایجاد و تقویت شبکه‌های ارتباطی مؤثر تأکید می‌کنند. آن‌ها همچنین بر لزوم حرکت از روش‌های سنتی به سمت شیوه‌های مدرن و مکانیزه، و نقش کلیدی نیروی انسانی متخصص و دلسوز در موفقیت پایدار تأکید دارند.