در این شماره از نشریة علمی- ترویجی (حرفه‌ای) دامِستیک، به پای گفت‌وگو با دکتر محمدحسین مرادی می‌نشینیم؛ دانشیار ژنتیک و اصلاح‌نژاد دام گروه مهندسی علوم دامی دانشگاه تهران (و دانشگاه اراک) و رئیس انجمن علوم دامی ایران. چهره‌ای شناخته ‌شده در عرصة علم و پژوهش که کارنامه‌ای پُربار از فعالیت‌های آموزشی، تحقیقاتی و اجرایی در حوزة اصلاح‌نژاد دام و ژنومیکس در اختیار دارند.
دکتر محمدحسین مرادی متولد اردیبهشت‌ ماه ۱۳۶۲ در شهرستان خمین (استان مرکزی) هستند و مسیر تحصیلی خود را از مقطع کارشناسی تا دکتری تخصصی در دانشگاه‌های گرگان، کردستان و تهران با رتبه‌های برتر به پایان رسانده‌اند. بخش مهمی از شکل‌گیری نگاه حرفه‌ای ایشان، ریشه در تجربه‌های دوران کودکی و نوجوانی در فضای روستا و کشاورزی دارد؛ تجربه‌ای که به باور ایشان، مفاهیمی چون سخت‌کوشی، مسئولیت‌پذیری و پیوند واقعی علم با مزرعه را در ذهنشان نهادینه کرده است. ویژگی برجسته مسیر علمی دکتر مرادی، حضور همزمان در مرز دانش روز دنیا و توجه عمیق به مسائل بومی کشور است. اجرای پژوهش‌های پیشرو در حوزة ژنومیکس با همکاری مراکز معتبر بین‌المللی، در کنار دغدغه‌مندی نسبت به امنیت غذایی، ذخایر ژنتیکی دام‌های بومی و کاهش وابستگی کشور به واردات، از ایشان چهره‌ای مسئله‌ محور و آینده‌نگر ساخته است. دکتر مرادی آیندة رشتة مهندسی علوم دامی، به ‌ویژه گرایش ژنتیک و اصلاح‌‌نژاد دام را سرنوشت‌ساز می‌دانند و معتقد هستند که ترکیب دانش دانشگاهی، مهارت عملی و فناوری‌های نوین یکی از بهترین مسیرها جهت پاسخ‌گویی به چالش‌های پیش‌روی تولید پروتئین، تغییرات اقلیمی و محدودیت منابع است. ایشان با تأکید بر نقش دانشجویان به‌ عنوان معماران خودکفایی آینده، بر این باور هستند که سال‌های دانشجویی فرصتی طلایی برای یادگیری عمیق، مهارت‌آموزی و ورود آگاهانه به عرصة حل مسائل واقعی در صنعت دامپروری است. در این گفت‌وگوی صمیمی، ایشان از مسیر زندگی علمی، نگاهشان به آیندة ژنتیک و اصلاح‌نژاد دام، مسئولیت اجتماعی دانشگاه، نقش انجمن‌های علمی و ضرورت همدلی و بهره‌گیری از فناوری سخن می‌گویند؛ گفت‌وگویی که می‌تواند برای دانشجویان، پژوهشگران و فعالان صنعت دام و طیور الهام‌بخش و راهگشا باشد.