انجمن علمی- دانشجویی گروه مهندسی علوم دامی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلمی- ترویجی (حرفهای) دامِستیک2717-303826220260919Electronic Full Version of Serial Number 37 (Volume 26, Issue 2), "Professional Journal of DOMESTIC" (Summer 2026)نسخه کامل الکترونیکی شماره سی و هفتم (دوره 26، شماره 2) فصلنامه علمی -ترویجی (حرفهای) دامِستیک (تابستان 1405)107755FAJournal Article20260919انجمن علمی- دانشجویی گروه مهندسی علوم دامی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلمی- ترویجی (حرفهای) دامِستیک2717-303826220260919What you read in this issueآنچه در این شماره میخوانید33107758FAJournal Article20260919انجمن علمی- دانشجویی گروه مهندسی علوم دامی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلمی- ترویجی (حرفهای) دامِستیک2717-303826220260629Precision Nutrition, A Dynamic Step in the Poultry Industry: Opportunities and Challengesتغذیه دقیق، گامی پویا در صنعت طیور: فرصتها و چالشها4510775910.22059/domesticsj.2026.414968.1243FAرامیارقره داغیدانشجوی دکتری تخصصی تغذیه طیور، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران0000-0001-8739-8143Journal Article20260522Precision poultry nutrition represents a significant advancement in improving bird performance within the poultry industry. This approach involves the precise adjustment and delivery of nutrients based on the actual conditions of the flock, ensuring that each bird or group of birds receives the appropriate amount of feed at the optimal time. Given that poultry have varying nutritional requirements at different ages, precision nutrition enables these changes to be addressed on a daily or even real-time basis. The primary objectives of this strategy include enhancing production performance, reducing feed conversion ratio (FCR) and production costs, minimizing the excretion of waste compounds such as nitrogen and phosphorus, and ultimately safeguarding bird health and welfare. In contrast to conventional feeding systems, where a fixed diet is typically provided to the entire flock, precision nutrition incorporates a wide range of variables, including age, genetic strain, body weight, growth rate, environmental temperature, health status, actual feed intake, and production stage. For example, when high ambient temperatures in poultry houses lead to reduced feed consumption, this system allows for increasing the nutrient density of the diet to compensate. To a certain extent, these practices are already implemented through phased feeding programs and adjustments based on flock conditions. However, there remains a considerable gap between current practices and the ideal of fully individualized precision feeding. It is also important to note that excessive attention to fine-tuning dietary formulations, while overlooking the natural variability of feed ingredients and actual feeding behavior, may occasionally result in suboptimal performance. Such issues are typically mitigated by incorporating a safety margin and maintaining continuous monitoring of the flock. By taking into account ingredient variability and real-time data—including feed intake, growth performance, and environmental conditions—diets can be periodically revised and adjusted to ensure that the practical performance of the flock does not decline. The ultimate goal is to tailor the diet to each bird based on its unique genetic and physiological requirements. Although achieving this ideal appears challenging, particularly given the large number of birds in commercial operations, ongoing advancements are bringing this goal closer to reality. Alongside the clear benefits of precision nutrition—such as increased productivity and profitability, reduced feed costs, improved growth and health outcomes, and diminished environmental impact—several challenges must also be acknowledged. <strong>These include the high cost of measurement and modeling technologies, the necessity for accurate and real-time data, the complexity of management, and the practical difficulties of implementing individualized nutrition on a large scale.</strong> <strong>Currently, the application of precision nutrition lies at the interface between advanced research and industrial practice. Nevertheless, substantial progress has been made in this field, and its adoption is steadily expanding.</strong>تغذیه دقیق در طیور (Precision Poultry Nutrition) به عنوان نکتهای قابل اعتنا در راستای بهبود عملکرد پرندگان در صنعت پرورش طیور میتواند شامل تنظیم و تأمین مواد مغذی مورد نیاز پرنده به صورت دقیق، متناسب با شرایط واقعی گله باشد؛ به طوری که هر پرنده یا هر گروه از پرندگان بتواند در زمان مناسب، مقداری مناسب از مواد غذایی را دریافت کند. طیور در سنین مختلف احتیاجات متفاوتی دارند؛ تغذیه دقیق این تغییرات را روزانه یا حتی لحظهای در جیره تنظیم میکند. اهداف این روش شامل بهبود عملکرد تولیدی، کاهش ضریب تبدیل و هزینه خوراک، کاهش دفع مواد زائد مانند نیتروژن و فسفر و در نهایت حفظ سلامت و رفاه طیور است. در تغذیه معمول، غالباً یک جیره ثابت برای کل گله استفاده میشود، امّا در تغذیه دقیق عوامل زیادی نظیر سن، سویة ژنتیکی، وزن بدن، سرعت رشد، دمای محیط، وضعیت سلامتی، مصرف واقعی خوراک و مرحلة تولیدی مد نظر است. مثلاً، در دمای بالای سالن که مصرف خوراک کم میشود، این سیستم میتواند تراکم مواد مغذی جیره را افزایش دهد. مواردی از این دست امروزه تا حدودی به صورت تغذیه فازی و تغییرات شرایط گله اجرا می شود، امّا تا رسیدن به نقطه ایدهآل تغذیه دقیق مسیر زیادی پیش روی پرورشدهندگان است. البته گاهی دقت نظر بالا در تنظیم جیره، اغماض از تغییرپذیری مواد اولیه و رفتار واقعی مصرف خوراک در گله منجر به کاهش عملکرد پرنده میشود که برای برطرف کردن آن معمولاً یک حاشیه ایمنی توأم با پایش مداوم گله در نظر گرفته شده و با لحاظ تغییرپذیری مواد اولیه و دادههای واقعی مانند مصرف خوراک، رشد و شرایط محیطی، به طور دورهای اصلاح و تنظیم میشود تا عملکرد عملی گله کاهش پیدا نکند. در واقع، نقطه آرمانی، تنظیم جیره هر پرنده، با توجه به تفاوتهای فردی و ژنتیکی احتیاجات آن پرنده میباشد؛ اگرچه نیل به این هدف نهایی با توجه به تعداد پرنده موجود در سالن دشوار به نظر میرسد. <strong>در کنار افزایش بهرهوری و سودآوری با تأمین دقیق احتیاج غذایی پرنده، کاهش هزینه خوراک، بهبود رشد و سلامت، و همچنین کاهش آلودگی محیطزیست، چالشهایی مانند هزینه بالای فناوری سنجش و مدل</strong><strong></strong><strong>سازی، نیاز به دادههای دقیق و لحظهای، پیچیدگی مدیریت، و دشواری اجرای تغذیه اختصاصی برای هر پرنده متصور است. وضعیت فعلی را میتوان بین تحقیقات پیشرفته و کاربرد صنعتی محدود دانست؛ با این حال، پیشرفت قابل توجهی در این عرصه حاصلشده است و رو به گسترش میباشد</strong><strong>.</strong>https://domesticsj.ut.ac.ir/article_107759_962aeaad50aad913abf05b9478efa5c4.pdfانجمن علمی- دانشجویی گروه مهندسی علوم دامی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلمی- ترویجی (حرفهای) دامِستیک2717-303826220260718Nutrigenomic Insights into the Role of Bioactive Metabolites in Bovine Colostrum: Implications for Gene Regulation, Immune Function, and Calf Healthبینشهای نوتریژنومیک در مورد نقش متابولیتهای زیست فعال در آغوز گاو؛ پیامدها برای تنظیم ژن، عملکرد ایمنی و سلامت گوساله61710806210.22059/domesticsj.2026.409226.1226FAمهسادرچهزادهدانشجوی دکتری تخصصی رشته تغذیه دام، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران0009-0009-6336-2352عباسپاکدلاستاد رشته ژنتیک و اصلاح نژاد دام، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-9214-9894Journal Article20251231Bovine colostrum, the initial mammary secretion post-parturition, is indispensable for the survival and physiological well-being of newborn calves. Owing to the epitheliochorial structure of the bovine placenta, which precludes the transplacental transfer of immunoglobulins, calves are born agammaglobulinemic. Consequently, their passive immunity is acquired exclusively through the timely ingestion of adequate quantities of colostrum. This review investigates the role of colostrum-derived metabolites and bioactive compounds in modulating the expression of genes associated with immune function and overall health in calves, utilizing a nutrigenomics perspective. By synthesizing existing literature on colostrum bioactive, metabolomics, nutrigenomics, and passive immune transfer, this study elucidates the complex mechanisms underlying colostrum’s biological significance. The analysis reveals that colostrum functions not merely as a source of energy and nutrients, but as a potent epigenetic regulator. Key components—including microRNAs, nucleotides, nucleosides, growth factors, cytokines, immunoglobulins, transferrin, and oligosaccharides—orchestrate the expression of genes critical for immune responsiveness, intestinal barrier maturation and integrity, gut microbiota modulation, and the regulation of inflammatory responses. This early-life molecular programming enhances calf survival rates during the critical neonatal period and exerts long-lasting effects on immune competence throughout the animal’s productive lifespan. Furthermore, variations in colostrum composition are influenced by genetic, individual, and environmental factors. Evidence suggests that antibody levels in colostrum, milk, and serum possess a significant heritable component, with specific genomic regions influencing these traits being identifiable. Consequently, identifying these genetic markers offers a promising tool for mitigating Failure of Passive Transfer (FPT) through targeted genetic selection. While proper colostrum management remains a fundamental practical strategy for enhancing calf health in commercial dairy operations, integrating genetic selection for colostrum quality into breeding programs represents a forward-looking approach. Such strategies have the potential to reduce reliance on antibiotics and significantly improve overall herd productivity.آغوز، نخستین ترشح غده پستانی پس از زایمان، نقشی حیاتی در بقا و سلامت گوسالههای تازه متولد شده دارد. به دلیل ساختار جفت گاو و عدم انتقال فاکتورهای ایمنی در دوران جنینی، گوسالهها در وضعیت آگاماگلوبولینمی متولد میشوند و ایمنی اولیه خود را منحصراً، از طریق دریافت به موقع و کافی آغوز کسب میکنند. هدف از ارائه این مقاله علمی- ترویجی، بررسی نقش متابولیتها و ترکیبات زیست فعال آغوز گاوی در تنظیم بیان ژنهای مرتبط با سیستم ایمنی و وضعیت سلامت گوسالهها با رویکرد ژنومیک تغذیهای (Nutrigenomics) است. بدین منظور، مقالات منتشر شده در زمینه ترکیبات زیست فعال آغوز، متابولومیکس، ژنومیک تغذیهای و انتقال ایمنی غیرفعال در گوساله، تحلیل و بررسی شدهاند. یافتههای این مرور نشان میدهد که آغوز تنها منبع انرژی و حامل مواد مغذی نیست، بلکه، به عنوان یک عامل اپیژنتیک قدرتمند از طریق اجزایی مانند میکروRNAها، نوکلئوتیدها و نوکلئوزیدها، فاکتورهای رشد، سیتوکینها، ایمونوگلوبولینها، ترانسفرین و الیگوساکاریدها، بیان ژنهای درگیر در عملکرد سیستم ایمنی، بلوغ و حفظ یکپارچگی سد رودهای، تعدیل میکروبیوتای روده و پاسخهای التهابی را تنظیم میکند. این برنامهریزی مولکولی اولیه نه تنها شانس بقای گوساله را در دوره بحرانی شیرخواری افزایش میدهد، بلکه، اثرات پایداری بر کارایی سیستم ایمنی در طول عمر تولیدی حیوان بر جای میگذارد. تفاوت در ترکیبات تغذیهای آغوز ناشی از تفاوتهای ژنتیکی، فردی و محیطی است. سطوح آنتیبادیها در آغوز، شیر و سرم دارای یک جزء ژنتیکی قابل توجه هستند و میتوان نواحی ژنومی مؤثر بر آنها را شناسایی کرد. این ویژگیها میتوانند ابزاری برای کاهش شکست انتقال ایمنی غیرفعال (Failure of Passive Transfer) از طریق انتخاب ژنتیکی فراهم آورند. مدیریت صحیح تغذیه آغوز، راهکاری عملی برای بهبود سلامت گوسالهها در گاوداریهای صنعتی است. شناسایی نشانگرهای ژنتیکی مرتبط با کیفیت آغوز، امکان گنجاندن این صفت در برنامههای اصلاحنژادی را فراهم میکند که به کاهش وابستگی به آنتیبیوتیکها و افزایش بهرهوری اقتصادی گله منجر خواهد شد.https://domesticsj.ut.ac.ir/article_108062_97dd973fe67a2519f75d43c4cafe61d6.pdfانجمن علمی- دانشجویی گروه مهندسی علوم دامی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلمی- ترویجی (حرفهای) دامِستیک2717-303826220260722The Role of Extracts and Essential Oils of Medicinal and Aromatic Plants in Improving Nutrition and Production of Broilersنقش عصاره و اسانس گیاهان دارویی و معطر در بهبود تغذیه و تولید جوجههای گوشتی182510812210.22059/domesticsj.2026.409048.1225FAمانیجباریکارشناسیارشد علوم و مهندسی باغبانی گرایش گیاهان دارویی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، خراسان جنوبی، ایران0000-0001-6209-9606سمیهتازه کامدانشجوی دکتری تخصصی ژنتیک و اصلاح دام، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکده علوم دامی و آبزیان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران، ایران0000-0001-6209-9606Journal Article20260222Today, broiler farming is the most intensive branch of animal husbandry and a rapidly expanding broiler industry worldwide. The emergence of antibiotic-resistant bacteria has necessitated the replacement of antibiotics with other low-risk/safe products such as prebiotics, probiotics, extracts, and essential oils of medicinal plants. Medicinal and aromatic plants are rich sources of biologically active compounds such as antioxidants, natural antibiotics, and anti-inflammatory substances that can help improve the immune system, growth, and meat quality of broilers. In recent years, herbal extracts and essential oils have been considered as growth promoters and health enhancers because these essential oils have potential antimicrobial, antifungal, antiparasitic, and antiviral properties. The use of herbal extracts and essential oils in the diets of these birds has led to improved growth performance, reduced antibiotic use, and increased meat quality (in terms of flavor, texture, and nutrients). In addition to strengthening the digestive system and reducing intestinal diseases, these compounds can be effective in controlling oxidative stress, promoting liver health, and reducing the likelihood of microbial contamination. Lean meat produced by consuming herbal extracts and essential oils through poultry diets reduces the risk of hyperlipidemia in consumers. Therefore, the use of extracts and essential oils of medicinal and aromatic plants in poultry nutrition can be considered as a sustainable and healthy solution in broiler chicken production.امروزه، پرورش جوجههای گوشتی، فشردهترین شاخه دامپروری و یک صنعت گوشتی به سرعت در حال گسترش در سطح جهان است. ظهور باکتریهای مقاوم به آنتیبیوتیک، ضرورت جایگزینی آنتیبیوتیکها با سایر محصولات کم خطر/بیخطر مانند پریبیوتیکها، پروبیوتیکها، عصاره و اسانس گیاهان دارویی را ایجاب کرده است. گیاهان دارویی و معطر از جمله منابع غنی از ترکیبات بیولوژیکی فعال مانند آنتیاکسیدانها، آنتیبیوتیکهای طبیعی و مواد ضد التهابی هستند که میتوانند به بهبود سیستم ایمنی، رشد و کیفیت گوشت جوجههای گوشتی کمک کنند. در سالهای اخیر، عصاره و اسانس گیاهان دارویی به عنوان محرکهای رشد و تقویت کنندههای سلامت مورد توجه قرار گرفتهاند؛ زیرا، این اسانسها دارای خواص بالقوه ضدمیکروبی، ضدقارچی، ضدانگلی و ضدویروسی هستند. استفاده از عصارهها و اسانسهای گیاهی در جیره خوراکی این پرندگان به بهبود عملکرد رشد، کاهش مصرف داروهای آنتیبیوتیکی و افزایش کیفیت گوشت (از نظر طعم، بافت و مواد مغذی) منجر شده است. این ترکیبات علاوه بر تقویت سیستم گوارش و کاهش بیماریهای رودهای، میتوانند در کنترل استرس اکسیداتیو، تقویت سلامت کبد و کاهش احتمال آلودگیهای میکروبی موثر باشند. گوشت بدون چربی تولید شده در اثر مصرف عصاره و اسانس گیاهان دارویی از طریق جیره خوراکی طیور، خطر ابتلا به چربی خون بالا را در مصرفکنندگان آنها را کاهش میدهد. بنابراین، استفاده از عصاره و اسانس گیاهان دارویی و معطر در تغذیه طیور میتواند به عنوان یک راهکار پایدار و سالم در تولید جوجه گوشتی مورد توجه قرار گیرد.https://domesticsj.ut.ac.ir/article_108122_9af1e57389b70ac42b360f895ff149c0.pdfانجمن علمی- دانشجویی گروه مهندسی علوم دامی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلمی- ترویجی (حرفهای) دامِستیک2717-303826220260729The Role of Berberine and Nano-Berberine as Antioxidants in Preserving the Quality and Freezability of Livestock Sperm: A Review Studyنقش بربرین و نانوبربرین به عنوان آنتیاکسیدان در حفظ کیفیت و انجمادپذیری اسپرم دامی: یک مطالعة مروری263210816910.22059/domesticsj.2026.411075.1229FAمحمدجوادکریمی ثابتپژوهشگر پسادکتری فیزیولوژی دام، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، البرز، ایران0009-0002-6232-533Xآرمینتوحیدیاستاد فیزیولوژی دام، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، البرز، ایران0000-0002-3288-1709پریساندریپژوهشگر پسادکتری فیزیولوژی دام، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، البرز، ایرانJournal Article20260213During sperm cryopreservation, oxidative stress is recognized as one of the major factors contributing to reduced sperm motility, viability, membrane integrity, and ultimately fertilizing capacity. Compared with other cell types, sperm cells are particularly vulnerable to oxidative damage due to their limited cytoplasmic volume, low levels of intracellular antioxidants, high content of polyunsaturated fatty acids in the plasma membrane, and pronounced susceptibility to lipid peroxidation. The supplementation of antioxidants into semen extenders has been proposed as an effective strategy to mitigate cryoinjury and cold shock during the freezing–thawing process; however, the stability and bioavailability of these compounds may be compromised during cryopreservation. Berberine, a plant-derived alkaloid with potent antioxidant properties, is limited in practical applications due to its low bioavailability. In this context, berberine-loaded nanoparticles (nano-berberine) have emerged as a promising approach to enhance stability, cellular uptake, and protective efficacy against oxidative stress. Accordingly, the present review aims to summarize and critically evaluate the antioxidant effects of berberine and nano-berberine in semen cryopreservation media, with particular emphasis on their roles in improving post-thaw sperm quality in animal species. This strategy may contribute to the advancement of selective breeding programs, improvement of artificial insemination efficiency, enhancement of frozen semen quality, preservation of valuable genetic resources, and conservation of endangered animal species.در فرآیند انجماد اسپرم، تنش اکسیداتیو یکی از عوامل اصلی کاهش تحرک، زندهمانی، یکپارچگی غشایی و در نهایت توان باروری اسپرم محسوب میشود. سلولهای اسپرم به دلیل حجم اندک سیتوپلاسم، سطح پایین آنتیاکسیدانهای درون سلولی، غشای غنی از اسیدهای چرب غیراشباع چند پیوندی و حساسیت بالا به پراکسیداسیون لیپیدی، نسبت به سایر سلولها آسیبپذیری بیشتری در برابر استرس اکسیداتیو دارند. افزودن آنتیاکسیدانها به رقیقکنندههای انجماد به عنوان یک راهکار مؤثر جهت کاهش آسیبهای ناشی از شوک سرمایی و فرآیند انجماد–ذوب مورد توجه قرار گرفته است، هر چند پایداری و نیمه عمر این ترکیبات ممکن است در طی فرآیند انجماد کاهش یابد. بربرین، یک آلکالوئید گیاهی با خواص آنتیاکسیدانی قوی، به دلیل جذب زیستی پایین با محدودیت کاربرد مواجه است. در این راستا، استفاده از نانوبربرین میتواند از طریق افزایش پایداری، بهبود جذب و افزایش تماس با سلولهای هدف، اثرات حفاظتی مؤثرتری در برابر تنش اکسیداتیو ایجاد کند. بر این اساس، مقاله علمی- ترویجی حاضر به صورت مروری به بررسی نقش آنتیاکسیدانی بربرین و نانوبربرین در رقیقکنندههای انجماد اسپرم و تأثیر آنها بر بهبود کیفیت اسپرم منجمد–ذوب در گونههای دامی میپردازد. این رویکرد میتواند در تسهیل اجرای برنامههای اصلاحنژادی، ارتقای کارایی برنامههای تلقیح مصنوعی، بهبود کیفیت اسپرمهای منجمد، حفظ ذخایر ژنتیکی دامهای برتر و جلوگیری از انقراض گونههای در معرض خطر اهمیت کاربردی داشته باشد.https://domesticsj.ut.ac.ir/article_108169_ad408ee82dd034a3d66e162a58b77ee2.pdfانجمن علمی- دانشجویی گروه مهندسی علوم دامی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلمی- ترویجی (حرفهای) دامِستیک2717-303826220260723Physiological Mechanisms of Colostrum Secretion and Factors Affecting Its Quality and Quantityسازوکار فیزیولوژی ترشح آغوز و عوامل مؤثر بر کیفیت و کمیت آن333810822210.22059/domesticsj.2026.411520.1231FAپوریاوکیلیدانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی دام وطیور، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، البرز، ایرانعلیمهدویدانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی دام وطیور، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، البرز، ایرانسینامساحیدانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک و اصلاحنژاد دام و طیور، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز، تبریز، آذربایجان شرقی، ایرانJournal Article20260316Colostrum, also known as beestings or colostrum, is the first mammary secretion produced by dairy cows after parturition. It plays a fundamental role in the transfer of passive immunity, regulation of neonatal metabolic responses, and improvement of calf survival and future performance. The process of colostrum production (colostrogenesis) occurs mainly during the final weeks of gestation and around the onset of calving, and it is influenced by complex hormonal and physiological changes. A decline in progesterone concentration, concurrent with an increase in prolactin and glucocorticoids near parturition, initiates the secretory differentiation of mammary epithelial cells and the selective accumulation of immune components, particularly immunoglobulin G (IgG), within the alveolar lumen. Regulation of the permeability of the blood–milk barrier and structural modifications in mammary epithelial tight junctions are considered key mechanisms in this process. In this context, the neonatal Fc receptor (FcRn) plays an important role in the active and selective transport of IgG from the bloodstream into mammary secretions, thereby determining the immunological quality of colostrum. In addition to internal physiological regulation, the nutritional and metabolic status of the cow during the prepartum close-up period has a significant impact on both the quantity and quality of colostrum. Adequate supply of metabolizable protein, maintenance of energy balance, and control of metabolic stress have been reported to be associated with increased IgG concentration and improved colostrum composition. Furthermore, inflammatory and oxidative stress markers during late gestation may affect colostrum volume and its immunoglobulin profile. Management-related factors, including the length of the dry period, timing of the first milking after calving, use of oxytocin, and environmental or seasonal conditions, can also lead to considerable variation in colostrum production and quality. Overall, colostrum production in dairy cows is a multifactorial phenomenon involving interactions among hormonal regulation, mammary barrier function, immune status, and nutritional management. A comprehensive understanding of these mechanisms provides the scientific basis for developing effective strategies to optimize colostrum quality and enhance calf health and performance.آغوز یا کلستروم در گاو شیری نخستین ترشح غده پستانی پس از زایش است که نقش اساسی در انتقال ایمنی غیرفعال، تنظیم پاسخهای متابولیکی نوزاد، افزایش بقا و عملکرد آینده گوساله ایفا میکند. فرآیند تولید آغوز (Colostrogenesis) به طور عمده در هفتههای پایانی آبستنی و حوالی زایمان رخ میدهد و تحت تأثیر تغییرات هورمونی و فیزیولوژیک پیچیده قرار دارد. کاهش غلظت پروژسترون همزمان با افزایش پرولاکتین و گلوکوکورتیکوئیدها نزدیک زایمان موجب آغاز تمایز ترشحی سلولهای اپیتلیال پستان و تجمع انتخابی ترکیبات ایمنی، به ویژه ایمونوگلوبولین G (IgG)، در حفره آلوئولها میشود. تنظیم نفوذپذیری سد خونی- شیری و تغییر در ساختار اتصالهای محکم (Tight junctions) اپیتلیوم پستانی از مکانیسمهای کلیدی این فرآیند محسوب میشوند. در این میان، گیرنده نوزادی نقش مهمی در انتقال فعال و انتخابی IgG از جریان خون به ترشحات پستانی ایفا میکند و تعیینکننده کیفیت ایمنی آغوز است. علاوه بر تنظیمات داخلی بدن، وضعیت تغذیهای و متابولیکی گاو در دوره پیشزایش (Close-up) تأثیر قابل توجهی بر کمیت و کیفیت آغوز دارد. تأمین مناسب پروتئین قابل متابولیسم، تعادل انرژی و کنترل تنش متابولیک با افزایش غلظت IgG و بهبود ترکیب آغوز مرتبط گزارش شده است. شاخصهای التهابی و اکسیداتیو در اواخر آبستنی نیز میتوانند بر حجم و ترکیب ایمونوگلوبولینی آغوز اثرگذار باشند. همچنین عوامل مدیریتی نظیر طول دوره خشکی، زمان نخستین دوشش پس از زایش، استفاده از اُکسیتوسین و شرایط محیطی و فصلی، تغییرات قابل توجهی در تولید و کیفیت آغوز ایجاد میکنند. در مجموع، تولید آغوز در گاو شیری پدیدهای چند عاملی است که تعامل میان تنظیمات هورمونی، عملکرد سد پستانی، وضعیت ایمنی و مدیریت تغذیهای را در بر میگیرد. شناخت جامع این سازوکارها زمینه را برای طراحی راهبردهای کارآمد در جهت بهبود کیفیت آغوز و ارتقای سلامت و عملکرد گوسالهها فراهم میکند.https://domesticsj.ut.ac.ir/article_108222_1699de79200b7bd95088c2214cf96af7.pdfانجمن علمی- دانشجویی گروه مهندسی علوم دامی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلمی- ترویجی (حرفهای) دامِستیک2717-303826220260802Effect of Free and Nanoliposomal Quercetin on the Quality of Cryopreserved Livestock Sperm: An Analytical Review with Practical Perspectivesاثر کوئرستین آزاد و درون پوشانی شده بر کیفیت اسپرم منجمد دام: مرور تحلیلی و اُفقهای کاربردی394410822710.22059/domesticsj.2026.410566.1227FAپریساندریپژوهشگر پسادکتری فیزیولوژی دام، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، البرز، ایران0000-0002-3164-7996آرمینتوحیدیاستاد فیزیولوژی دام، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، البرز، ایران0000-0002-3288-1709Journal Article20260214Sperm cryopreservation is a well-established strategy for preserving genetic resources and supporting livestock breeding programs. However, the freeze–thaw process induces oxidative stress through excessive production of reactive oxygen species (ROS), leading to lipid peroxidation, disruption of membrane integrity, and DNA damage, which ultimately reduces sperm quality and fertility potential. Therefore, the application of antioxidant compounds has gained considerable attention as a promising approach to mitigate cryodamage. Quercetin, a natural flavonoid with strong antioxidant capacity, has shown potential for scavenging ROS and enhancing antioxidant defense systems, thereby contributing to the preservation of sperm structure and function. Despite these biological advantages, the practical application of free quercetin is limited due to poor solubility, low stability, and reduced bioavailability. Recent advances in nanodelivery systems, particularly nanoliposomes, offer a promising approach by improving compound stability, enabling controlled release, and enhancing interactions with the sperm membrane. The utilization of novel drug delivery systems, particularly nanoliposomes, possesses the potential to improve stability, provide controlled release, and enhance interaction with the sperm membrane, although its precise biological efficacy across various livestock species remains to be fully elucidated. Focusing on laboratory and experimental studies, this analytical review evaluates the role of free quercetin alongside the preliminary evidence of its encapsulated counterpart on the quality indices of frozen livestock semen. The reviewed findings indicate that while the targeted application of nanolipid systems could emerge as a promising strategy, its definitive generalization requires broader field trials due to the severe limitation of experimental evidence in the livestock sector.انجماد اسپرم راهبُردی کلیدی در حفظ ذخایر ژنتیکی و مدیریت برنامههای اصلاحنژاد دام است. با این حال، تنشهای ناشی از چرخة انجماد-ذوب با افزایش تولید گونههای فعال اکسیژن (ROS: Reactive Oxygen Species) و پراکسیداسیون لیپیدها، به یکپارچگی غشا و کاهش سلامت DNA اسپرم همراه بوده و در نهایت موجب اُفت کیفیت و توان باروری میشود. در این میان، استفاده از ترکیبات آنتیاکسیدانی به عنوان راهکاری مؤثر برای کاهش آسیبهای اکسیداتیو مورد توجه قرار گرفته شده است. کوئرستین به عنوان یک فلاونوئید طبیعی با ظرفیت بالای خنثیسازی ROS و تقویت ظرفیت آنتیاکسیدانی، نقش بالقوهای در حفظ عملکرد و ساختار اسپرم ایفا میکند. با وجود مزایای زیستی، کاربرد فرم آزاد این ترکیب به دلیل حلالیت پایین، پایداری محدود و زیست فراهمی کم با چالشهایی مواجه است. بهرهگیری از سامانههای نوین انتقال دارو، به ویژه نانولیپوزومها، پتانسیل بهبود پایداری، رهایش کنترلشده و افزایش تعامل با غشای اسپرم را دارا است، هر چند کارایی زیستی دقیق آن در گونههای مختلف دامی هنوز به طور کامل تبیین نشده است. این مطالعه علمی- ترویجی با تمرکز بر مطالعات آزمایشگاهی و تجربی، نقش کوئرستین آزاد و شواهد اولیه فرم درونپوشانیشده در شاخصهای کیفی اسپرم منجمد را بررسی میکند. نتایج مطالعات نشان میدهد که اگرچه استفاده هدفمند از سامانههای نانولیپیدی میتواند به عنوان یک استراتژی نوید بخش مطرح باشد، امّا به دلیل محدودیت شدید شواهد تجربی در حوزة دامپروری، تعمیم قطعی آن نیازمند آزمونهای وسیعتر فیلدی است.https://domesticsj.ut.ac.ir/article_108227_f8fff1aa0fdf0308889e3c41b467cef2.pdfانجمن علمی- دانشجویی گروه مهندسی علوم دامی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهرانعلمی- ترویجی (حرفهای) دامِستیک2717-303826220260803A Review of the Effects of Oligosaccharides in Poultry Nutritionمروری بر تأثیر الیگوساکاریدها در تغذیه طیور455110822810.22059/domesticsj.2026.410868.1228FAکیوانجلوه قاضیانیدکتری تخصصی تغذیه طیور، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکده علوم دامی، دانشگاه گیلان، رشت، ایرانمدیر واحد تحقیق و توسعه، شرکت سپیدماکیان، رشت، گیلان، ایران0000-0001-8700-6808زهرابیابانی اصلیدانشجوی دکتری تخصصی تغذیه طیور، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکده علوم دامی، دانشگاه گیلان، رشت، ایرانپژوهشگر واحد تحقیق و توسعه شرکت سپیدماکیان، رشت، گیلان، ایران0009-0005-0983-0582Journal Article20260221Oligosaccharides play an important role as prebiotic compounds in improving intestinal health and increasing the nutritional efficiency of poultry. These compounds have been proposed as an effective alternative to growth-promoting antibiotics by stimulating the growth of beneficial microbiota, reducing the population of pathogenic bacteria, and improving the physiological conditions of the digestive tract. The use of oligosaccharides in poultry diets has received special attention in recent years due to concerns related to antibiotic resistance and the need for sustainable production. Oligosaccharides are among the most important compounds that can help improve the digestion and absorption of nutrients by increasing the population of beneficial bacteria, such as bifidobacteria. These compounds create an unfavorable environment for the growth of pathogens by reducing intestinal pH and producing short-chain fatty acids, and as a result, they improve growth performance and feed conversion ratio in poultry. Mannan-oligosaccharides are also extracted from yeast cell walls and play a prominent role in preventing the attachment of pathogenic bacteria to intestinal cells. These compounds reduce the risk of gastrointestinal infections by blocking surface receptors for pathogens such as Salmonella and E.coli. In addition, mannan-oligosaccharides help to increase general health and improve carcass quality in poultry by stimulating the innate immune system and improving immune responses. Xylo-oligosaccharides are also known as a new generation of prebiotics that play an important role in improving feed efficiency by increasing digestive enzyme activity and improving fiber digestion. These compounds provide more suitable environmental conditions for poultry farming by reducing ammonia production and improving litter conditions. Overall, the use of oligosaccharides can significantly improve intestinal health, growth performance, and productivity of the poultry production system. In this review, we discuss the impacts of some of them.الیگوساکاریدها به عنوان ترکیبات پریبیوتیکی نقش مهمی در بهبود سلامت روده و افزایش کارایی تغذیهای طیور دارند. این ترکیبات با تحریک رشد میکروبیوتا مفید، کاهش جمعیت باکتریهای بیماریزا و بهبود شرایط فیزیولوژیک دستگاه گوارش، به عنوان جایگزینی مؤثر برای آنتیبیوتیکهای محرک رشد مطرح شدهاند. استفاده از الیگوساکاریدها در جیره طیور طی سالهای اخیر به دلیل نگرانیهای مرتبط با مقاومت آنتیبیوتیکی و نیاز به تولید پایدار، مورد توجه ویژه قرار گرفته است. الیگوساکاریدها از مهمترین ترکیباتی هستند که میتوانند با افزایش جمعیت باکتریهای مفید مانند بیفیدوباکترها، به بهبود هضم و جذب مواد مغذی کمک کنند. این ترکیبات با کاهش pH روده و تولید اسیدهای چرب کوتاه زنجیر، محیطی نامناسب برای رشد پاتوژنها ایجاد کرده و در نتیجه موجب بهبود عملکرد رشد و ضریب تبدیل خوراک در طیور میشوند. مانانالیگوساکاریدها نیز از دیوارۀ سلولی مخمر استخراج میشوند و نقش برجستهای در جلوگیری از اتصال باکتریهای بیماریزا به سلولهای روده دارند. این ترکیبات با مسدودکردن گیرندههای سطحی برای پاتوژنهایی مانند سالمونلا و ایکولای، خطر عفونتهای گوارشی را کاهش میدهند. علاوه بر این، مانانالیگوساکاریدها با تحریک سیستم ایمنی ذاتی و بهبود پاسخهای ایمنی، به افزایش سلامت عمومی و بهبود کیفیت لاشه در طیور کمک میکنند. زایلوالیگوساکاریدها نیز بهعنوان نسل جدیدی از پریبیوتیکها شناخته میشوند که با افزایش فعالیت آنزیمهای گوارشی و بهبود هضم فیبر، نقش مهمی در بهبود کارایی خوراک دارند. این ترکیبات با کاهش تولید آمونیاک و بهبود وضعیت بستر، شرایط محیطی مناسبتری برای پرورش طیور فراهم میکنند. در مجموع، استفاده از الیگوساکاریدها میتواند به طور قابلتوجهی سلامت روده، عملکرد رشد و بهرهوری سیستم تولید طیور را ارتقا دهد. در این مقاله علمی- ترویجی به اثرات بعضی از آنها پرداخته میشود.https://domesticsj.ut.ac.ir/article_108228_0efeb2080863c8975fbcc885158ae2bf.pdf